یکی بود، یکی هست نام شفایافته: راضیه. ی اهل: بروجرد نوع بیماری: سرطان تاریخ شفا: خرداد 1368 هی دخترها. با شما هستم. بیایید اینجا. با شما هستم دوستان خوب من، بیایید کنار من. می خواهم با شما حرف بزنم. خیلی حرف ناگفته دارم که باید بگویم. دوست دارم تا خود صبح حرف بزنم و همه آن چیزی را که دیده و شنیده ام برایتان روایت کنم. کلمه به کلمه. خط به خط. پلان به پلان. سخن به سخن. از آن روز نحس تا امروز خیلی حرف نگفته توی این سینه پر سوز من تلنبار شده که باید بیرونشان بریزم. از روزی که این خوره به جانم اقتاد و دیگر نتوانستم در جمع شما حاضر بشوم و با شما بازی کنم، تا حالا یک سال می گذرد. باور کنید دلم غنج زده برای نشستن در کنارتان. برای همکلامی با شماها. برای یک بازی جانانه. گرگم به هوا. قایم باشک. یک قل دو قل. بشین پاشو. حمومک مورچه داره.

دلم شکست و بها پیدا کرد

نام شفا يافته: موسي قاسمي

باران بر زمین تبیره مینواخت. باد میوزید و دانههای باران را به صورت موسی میزد. موسی همراه با دسته سوگواری بهسوی حرم درراه بود. آهنگ تبیره و سنج و دمام در هوا موج میزد. هوا پر از همهمه و نیایش و گریه و شیون بود. نوای مویه خوان و دستهایی که یکنواخت بر سینه میخوردند ، با آهنگ باران درآمیخته بود.